Nərminə deyirlər mənə. 33 yaş, mühasib. Həyatım rəqəmlər üzərində qurulub. Gündəlik işim gəlir-gider hesablamaq, vergilər, maaşlar. Planlı adamam. Hər ayın birinci günü büdcəmi çıxarır, xərclərimi qeyd edirəm. Həyat yoldaşım Elçin də mühasibdir. İkimiz də rəqəm adamıyıq. Bir oğlumuz var, Kənan, 7 yaşında.

İşdən çıxıb evə gəlirəm, Kənanı məktəbdən götürürəm, yemək hazırlayıram, axşam Kənanın dərslərinə baxıram. Həftə sonu isə yığışdırma, çamaşır. Rutin. Dəyişiklik istəyirdim, amma nə edəcəyimi bilmirdim.

Bir gün iş yerində həmkarım Sevda dedi: “Nərminə, sən heç “edin mostbet” yoxlamısan?” Dedim: “Nədir o?” Gülümsədi: “Onlayn oyunlar. Mən bəzən oynayıram, əyləncə üçün”. Sevda mənim kimi mühasibdi, ona görə dedim, bəlkə həqiqətən də maraqlıdır.

Axşam evə gələndə Elçin Kənanla ev tapşırığını edirdi. Mən telefonumu götürüb “edin mostbet” sözünü axtardım. Tapdım, qeydiyyatdan keçdim. 50 manat qoydum. Özümə söz verdim: yalnız bu qədər. Əyləncə üçün.

Başladım oynamağa. Slotlara baxdım, heç birini tanımırdım. “Big Bass” adlı bir oyun gördüm. Balıq ovu mövzusunda idi. Kiçik mərclərlə başladım. 1 manat, 2 manat. Fırladıqca bəzən qazanırdım, bəzən uduzurdum. Çox da həyəcanlanmırdım. Sadəcə vaxt keçirdim.

Təxminən 20 dəqiqə oynadıqdan sonra bir fırlanmada ekran titrədi. Üç “scatter” düşdü. 10 free spins qazandım. Oyun içində balıq simvolları yığılırdı, hər balıqda mükafat var idi. Free spins bitəndə qazancım 80 manat idi. Sevinmədim, sadəcə gülümsədim. Çıxardım pulu.

Həmin axşam Elçinə dedim: “Elçin, mən 80 manat qazandım”. Soruşdu: “Nədə?” Dedim: “Oyunlarda”. Gülümsədi: “Yaxşı, xərclə”. O pulu Kənana yeni ayaqqabı aldım.

Həmin gündən sonra həftədə bir dəfə, 50 manat qoyub oynamağa başladım. Qayda qoydum: nə qədər udsam da, 50 manatdan artıq qoymayacam. Bəzən udurdum, bəzən uduzurdum. Amma iki ay ərzində ümumi qazancım 400 manat oldu.

Elçin dedi: “Nərminə, bu pulla Kənanın doğum gününü edək”. Doğum gününə hələ 2 ay var idi, amma planlamağa başladıq. 400 manata Kənanın istədiyi velosipedi aldıq, bir də kiçik bir tort sifariş etdik. Qonaqları da çağırdıq.

Doğum günü gecəsi Kənan velosipedi görəndə ağlamağa başladı. Dedi: “Ana, bu mənim ən böyük arzumdu”. Qucaqladım onu. O an başa düşdüm ki, bu 400 manat mənim üçün sadəcə bir qazanc deyil, oğlumun üzündəki təbəssümdü.

Həmin gecə Elçinlə söhbət edirdik. Elçin dedi: “Nərminə, sən mənə bir şey öyrətdin”. Soruşdum: “Nə?” Dedi: “Planlı olmaq, qaydalı oynamaq”. Güldüm. Mən mühasibəm, planlı olmaq mənim işimdir. Oyun da planla olmalıdır.

Həmin gündən “edin mostbet” mənim üçün əyləncə olaraq qaldı. Oynayıram, amma qaydaları pozmuram. 50 manat, ayda bir dəfə. Qazansam yaxşı, qazanmasam üzülmürəm. Çünki bilirəm ki, həyatda ən böyük uduş evimdədir. Elçin, Kənan, onların sevgisi.

Kənan indi velosipedi sürür, həyətdə dostlarıyla gəzir. Mən pəncərədən baxıram, ürəyim isti olur. O velosiped sadəcə bir velosiped deyil. O, mənim qaydalı oyunumun, planlı qərarımın nəticəsidir.

Mən mühasib kimi bilirəm ki, hər şeyin bir qaydası var. Qumarın da qaydası olmalıdır. Mən qaydanı tapdım. Oynadım, uddum, xərclədim. Və heç vaxt itirmədiyim bir şey var: ailəmin sevgisi. O mənim ən böyük sərmayəmdir. Qalanı rəqəmdir. Rəqəmlər gəlir, rəqəmlər gedir. Ailəmsə həmişə mənimlədir.